Tablice są to elementy zawierające grypy zmiennych skalarnych, np. liczby, łańcuchy. Tablice są tego samego formatu co zmienne skalarne, tyle tylko, że występuje przed nimi symbol @. Instrukcje @towar = ("telewizor", "radio", "komputer");
@instrumenty = ("pianino", "flet"); | przyporządkowują trzy elementy do tablicy @towar oraz dwa elementy do tablicy @instrumenty.
Pierwszy element tablicy jest elementem o numerze 0. Aby móc wybrać np. element ostatni z tablicy @towar (dla przypomnienia ma ona trzy elementy) powinno się wpisać następującą komendę: Wartością zwróconą będzie "komputer". Należy zauważyć, że symbol @ zmienił się na $. Jest to związane z tym, że "komputer" jest wartością zmiennej skalarnej. Właściwości tablic. Każdej tablicy można przypisać wartości innej tablicy. W poniższym przykładzie | @instrumenty2 = ("trąbka", @instrumenty, "gitara"); | tablica @instrumenty2 posiada cztery elementy, tj. "trąbka", "pianino", "flet", "gitara".
Innym sposobem dopisania elementu do tablicy jest wykorzystanie funkcji push(@tablica, zmienna, ...). Przykład: | push(@towar, "magnetowid"); | zwiększa rozmiar tablicy o jeden element, dopisując wartość "magnetowid" do tablicy @towar jako ostatniego elementu. Teraz tablica @towar ma postać: | @towar = ("telewizor", "radio", "komputer", "magnetowid"); | W celu dopisania większej ilości elementów należy użyć jednej z poniższych komend: | 1: | push(@towar, "projektor", "kamera"); | | 2: | push(@towar, ("projektor", "kamera")); | | 3: | @towarX = "projektor", "kamera";
push(@towar, @towarX); | Tablica @towar posiada teraz 6 elementów i wygląda następująco: | @towar = ("telewizor", "radio", "komputer", "magnetowid", "projektor", "kamera"); | Funkcja push(@tablica, ...) zwraca wartość ilości elementów w tablicy @tablica.
Inną wartą omówienia funkcją jest pop(@tablica), która usuwa ostatni element z tablicy @tablica i zwraca jego wartość. Przykład: Teraz wartością zmiennej skalarnej $produkt jest "kamera", zaś tablica @towar ma postać: | @towar = ("telewizor", "radio", "komputer", "magnetowid", "projektor"); | Jak widać została ona okrojona o jeden, ostatni element, tj. wartość "kamera".
Istnieje także możliwość przypisania wartości tablicy do zmiennej skalarnej. Przykłady: | 1: | $zmienna=@towar; | - $zmienna zawierać będzie wartość liczbową ilości elementów w tablicy @towar | | 2: | $zmienna="@towar"; | - $zmienna zawierać będzie wszystkie elementy znajdujące się w tablicy @towar oddzielone spacją | Numer ostatniego elementu możemy otrzymać wpisując komendę na przykład w zmiennej $ostatnia znajdzie się wartość 4 (bo jest 5 elementów). Teraz jeszcze trzeba wypisać wartości zmiennych na ekranie. Robi się to w następujący sposób: | 1: | print $towar[1]; | - wyświetla element numer 1 z tablicy @tablica, jest nim wartość "radio" | | 2: | print @towar; | - wyświetla wszystkie elementy tablicy jeden po drugim | | 3: | print "@towar"; | - wyświetla wszystkie elementy tablicy @towar i oddziela je wszystkie pojedynczym odstępem (spacją) | | 4: | print @towar.""; | - wyświetla wartość odpowiadającą ilości elementów w tablicy @towar, w naszym przypadku będzie to wartość: 5 | Na razie na tym zostanie zakończony opis tablic. Autor: Krzysztof Stelmach
Strona pochodzi z http://www.stelmach.info/
|
OpenGL - podstawy (281)
Obszerny kurs C++ (228)
