Najprostszym rodzajem zmiennych w Perlu są zmienne skalarne. Mogą one przechowywać wartości liczbowe jak i łańcuchy znaków. Dużą zaletą zmiennych w perlu jest to, że są one kompletnie zamienne. Na przykład, instrukcja ustawia wartość zmiennej $priority na 9, ale można także przypisać łańcuch do dokładnie tej samej zmiennej: Perl także akceptuje liczby jako łańcuchy znakowe, takie jak: $priority = '9';
$default = '0009'; | i może jeszcze sobie poradzić z operacjami arytmetycznymi i nie tylko dość dobrze. Ogólnie nazwy zmiennych zawierają cyfry, litery i podkreślenia, ale nie mogą zaczynać się cyfrą. Zmienna $_ jest zastrzeżona, ale ona zostanie omówiona później. Poza tym Perl rozpoznaje wielkie i małe litery, więc $a i $A to dwie różne zmienne. 1. Operacje i operatory. Perl używa wszystkich zwykłych operatorów arytmetycznych języka C | $a = 1 + 2; | # dodaj 1 i 2, a wynik zachowaj w zmiennej $a | | $a = 3 - 4; | # odejmij 4 od 3, a wynik zachowaj w zmiennej $a | | $a = 5 * 6; | # pomnóż 5 przez 6, a wynik zachowaj w zmiennej $a | | $a = 7 / 8; | # podziel 7 przez 8 a wynik 0.875 zachowaj w zmiennej $a | | $a = 9 ** 10; | # podnieś 9 do potęgi 10 i zachowaj w zmiennej $a | | $a = 5 % 2; | # resztę z dzielenia 5 przez 2 zachowaj w zmiennej $a | | ++$a; | # zwiększ $a o 1 i potem zwróć wartość | | $a++; | # zwróć wartość $a i potem zwiększ o 1 | | --$a; | # zmniejsz $a o 1 i potem zwróć wartość | | $a--; | # zwróć wartość $a i potem zmniejsz o 1 | zaś w przypadku łańcuchów | $a = $b . $c; | # łączy $b i $c i zachowuje to w zmiennej $a | | $a = $b x $c; | # $b powtarza $c razy i zachowuje to w zmiennej $a | Do przypisania wartości Perl używa | $a = $b; | # przypisz $b do $a | | $a += $b; | # dodaj $b do $a | | $a -= $b; | # odejmij $b od $a | | $a .= $b; | # dopisz $b do $a | Linia zawierająca wartość $a=$b robi kopię $b i potem zapisuje ją do $a. Dlatego jeśli zmieni się $b to nie zmieni się $a. Inne operatory można znaleźć po wpisaniu komendy man perlop (Unix), która wywoła opis wszystkich możliwych operacji. 2. Interpolacja. Poniższy przykład wyświetli napis koła i kwadraty poprzez wykorzystanie operacji łączenia: $a = 'koła';
$b = 'kwadraty';
print $a.' i '.$b; | Byłoby ładniej, gdyby użyło się jednego łańcucha w ostatniej linii, ale linia wyświetli komunikat $a i $b, który nie jest zamierzony. Zamiast tego można użyć podwójnego cudzysłowu w miejsce pojedynczego: Podwójny cudzysłów wymusza interpolacje kodu, włączając interpretację zmiennych. To rozwiązanie jest lepsze niż pierwsze. Inne kody, które są interpolowane zawierają znaki specjalne takie jak przejście do nowej linii i tabulacja. Kod jest przejściem do nowej linii, a kod to tabulacja. Autor: Krzysztof Stelmach
Strona pochodzi z http://www.stelmach.info/
|
OpenGL - podstawy (281)
Obszerny kurs C++ (228)
